POZDRO DLA WSZYTKICH Z (2)

SUPER ZABAWA, JA ZA DZIECIAKA U-W-I-E-L-B-I-A-Ł-A-M

POZDRAWIAM WSZYTSKICH CZYTELNIKÓW :)

lubie maje

Binjamin (Bibi) Netanjahu (hebr. ‏בנימין נתניהו‎, wym. [bənjaˈmin nətanˈjahu] ( odsłuchaj), ur. 21 października 1949 w Tel Awiwie[1][2]) – izraelski polityk, od 1988 członek Knesetu, w latach 1993–1999 i od 2005 przewodniczący Likudu, w latach 1996–1999, 2009–2021 oraz od 2022 premier Izraela.

Stoi na czele 37. rządu Izraela, a wcześniej stał na czele jego 27., 32., 33., 34. i 35. rządu. W lipcu 2019 roku został najdłużej sprawującym urząd premierem Izraela[3]. Od listopada 2024 objęty międzynarodowym nakazem aresztowania wydanym przez Międzynarodowy Trybunał Karny pod zarzutem popełnienia zbrodni wojennych oraz zbrodni przeciwko ludzkości[4][5][6].

Życiorys
Dzieciństwo i młodość
Urodził się w Tel Awiwie. Był dzieckiem Cilli i Bencijjona Netanjahu. Miał dwóch braci: Jonatana (1946–1976) – komandosa i bohatera wojennego oraz Iddo[w innych językach] (ur. 1952) – lekarza i autora książek. Początkowo wychowywał się i kształcił w Jerozolimie. W latach 1956–1958[7], a następnie po 1963 mieszkał z rodziną w Stanach Zjednoczonych, gdzie jego ojciec Bencijjon wykładał jako profesor na wyższych uczelniach. W tym czasie mieszkali na przedmieściach Filadelfii w Pensylwanii. Binjamin Netanjahu ukończył Cheltenham High School. Dorastanie w USA sprawiło, że do dziś mówi po angielsku z mocnym akcentem amerykańskim[8].

Służba wojskowa
Po ukończeniu szkoły, w 1967 powrócił do Izraela i wstąpił do wojska. Po przejściu podstawowego szkolenia wojskowego został dostrzeżony przez dowódców i zakwalifikowany do elitarnej jednostki Sajjeret Matkal[9][10]. Niewiele wiadomo o jego misjach bojowych, które jak większość działań tej jednostki są ściśle tajne. Z ujawnionych informacji wiadomo, że 8 maja 1972 uczestniczył w operacji uwolnienia zakładników z porwanego samolotu linii Sabena na telawiwskim lotnisku. Został wówczas raniony od przyjacielskiego ognia[11]. W 1968 uczestniczył w operacji w Libanie, brał też udział w starciach nad Kanałem Sueskim[12]. Podczas jednej z tajnych operacji prowadzonych na terytorium Syrii otarł się o śmierć z wycieńczenia, został jednak uratowany przez dowódcę jednostki Uzziego Dajana[13]. W 1973 opuścił armię w randze kapitana (seren).

Studia i biznes
Po opuszczeniu armii wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdy jednak w październiku 1973 wybuchła wojna Jom Kipur natychmiast powrócił do Izraela, by walczyć na Wzgórzach Golan. Po wojnie wyjechał do Stanów Zjednoczonych i w 1975 uzyskał licencjat architektury oraz w 1977 tytuł magistra administracji biznesu na Massachusetts Institute of Technology. Dodatkowo studiował nauki polityczne na Uniwersytecie Harvarda. W czasie studiów pracował jako doradca w firmie Boston Consulting Group[14]. Według dokumentów ujawnionych przez byłego izraelskiego dyplomatę, w latach 70., podczas studiów w USA, Netanjahu miał dorabiać jako statysta w Hollywood[15]. Najbardziej znany jego epizod to krótki występ w tle w jednym z odcinków serialu Hawaii Five-O z 1975 roku, gdzie pojawia się jako „anonimowy plażowicz”[16]. Informacja ta miała być przez lata ukrywana z obawy, że zaszkodzi jego poważnemu wizerunkowi politycznemu.

W 1976, podczas operacji Entebbe, zginął jego starszy brat Jonatan „Joni” Netanjahu, dowodzący atakiem jednostki komandosów Sajjeret Matkal podczas odbijania pasażerów porwanego francuskiego samolotu w Ugandzie[17][18][10]. W 1977 Binjamin Netanjahu powrócił na stałe do Izraela i podjął pracę jako dyrektor ds. marketingu w fabryce mebli. Dodatkowo w 1978 założył Jonathan Netanjahu anti-Terror Institute, który prowadził działalność edukacyjną na rzecz walki z terroryzmem. Przeprowadził szereg międzynarodowych konferencji na temat terroryzmu[7].

Kariera dyplomatyczna
W okresie tym nawiązał pierwsze kontakty z izraelskimi politykami. W latach 1982–1984 był zastępcą ambasadora Izraela w Stanach Zjednoczonych Moszego Arensa, a w latach 1984–1988 ambasadorem Izraela przy ONZ[19][20].

Kariera polityczna
Wybory parlamentarne 1988
Powrócił do Izraela przed wyborami parlamentarnymi w 1988 r. i wstąpił do partii politycznej Likud. Z listy tego ugrupowania został wybrany do Knesetu, a w rządzie Icchaka Szamira został mianowany wiceministrem spraw zagranicznych. W okresie tym pojawiła się rywalizacja pomiędzy Binjaminem Netanjahu a ministrem spraw zagranicznych Dawidem Lewim, która miała swoje odbicie w późniejszej karierze politycznej. Podczas Konferencji Pokojowej w Madrycie w 1991 Netanjahu był członkiem delegacji izraelskiej. Po powrocie został wiceministrem w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

czesc jestem stasiu lubie faustyne

wszystko super

czesc jestem jonasz lubie gabrysie

super

super

czesc jestem aleks

Stasiu 2013 Kowalew

mądra zabawa

Ale super